پاداش نیکی کردن به مومن / برآوردن حاجت مؤمن

پاداش نیکی کردن به مومن,پاداش برآوردن حاجت مومن,اجرنیکی به مومن

پاداش نیکی کردن به مومن,پاداش برآوردن حاجت مومن

امام باقر عَلَیهِ السَّلَامُ فرمود:

در آنچه که خداوند با بنده اش حضرت موسی عَلَیهِ السَّلَامُ مناجات نمود، این بود که فرمود:

همانا برای من بندگانی است که بهشت خود را برایشان مباح و حلال می گردانم و ایشان را در بهشت فرمان روا می نمایم.

حضرت موسی عَلَیهِ السَّلَامُ گفت: این افراد چه کسانی هستند که بهشت را برایشان مباح و فرمان روایشان می نمایی؟

خداوند فرمود: کسانی هستند که برای مؤمن خوشحالی فراهم کنند.

سپس امام باقر عَلَیهِ السَّلَامُ فرمود:

همانا مؤمنی در حکومت ستمگری بود که خیلی او را آزار می داد، پس از آنجا گریخت و به محلّی رفت که مشرک بودند؛ و بر خانواده ای مشرک وارد شد و اهل منزل به او محبّت و مهمان نوازی نموده؛ و دلجویی خوبی کردند.

چون مرگ آن مشرک فرا رسید، خداوند عزّ و جلّ وحی فرستاد: سوگند به عزّت و جلالم! اگر در بهشت جایگاهی برای مشرکین می بود تو را ساکن آن می گرداندم، و چون سکونت در بهشت برای کسانی که به حالت شرک مرده باشند حرام گشته، پس ای آتش! از او گریزان باش؛ و اذیت و آزاری به او نرسان.

امام عَلَیهِ السَّلَامُ فرمود:

 نیاز روزانه او در هر صبح و شب برایش آورده می شود. گفتم: آیا روزی او از بهشت می باشد؟ فرمود: یا از هر کجا که خداوند خواسته باشد.

برآوردن حاجت مومن

از شخصی از اهالی شهر حلوان نقل شده است که گفت:

در حال طواف کعبه بودم که مردی از دوستان آمد و دو دینار قرض خواست؛ و من در پنجمین دور طواف بودم، گفتم: هفت دور طواف را به پایان می رسانم و چون از طواف خارج شوم پرداخت می کنم.

همین که در طواف دور ششم وارد شدم، متوجّه گشتم که امام صادق عَلَیهِ السَّلَام

بر من تکیه نمود و دست خود را بر شانه ام نهاد؛ و من با همین حالت دور هفتم را به پایان رساندم و چون امام عَلَیهِ السَّلَامُ بر من تکیه داده بود، خواستم که داخل در طواف بعدی شوم که آن مرد به من اشاره ای کرد و حضرت فرمود: این شخص کیست و چه کار دارد که به تو اشاره می کند؟

عرض کردم: فدایت گردم! این مرد یکی از دوستان شما است و دو دینار قرض از من خواسته است؛ و به او گفته ام تا طواف خود را تکمیل نمایم.

پس حضرت مرا هُل داد و فرمود: برو، دو دیناری که خواسته است عطایش کن؛ و من فکر کردم که بجهت وعده ای است که به او داده بودم، می فرماید: برو، عطایش کن، فردای آن روز بر حضرت وارد شدم و حضرت در جمع اصحاب مشغول صحبت بود، چون چشمش به من افتاد کلام خود را قطع نمود و فرمود: هر آینه با برادرم راه بروم که حاجتی را برایش بر آورده کنم، بهتر است از آزاد کردن هزار بنده و حمل هزار بار اسب در راه خدا.

منبع : پایگاه حوزه

 

کلمات کلیدی:

پاداش نیکی کردن به مومن,پاداش برآوردن حاجت مومن,اجرنیکی به مومن,پاداش نیکوکاری,پاداش نیکوکاری درکلام معصومین,امام باقروپاداش نیکوکاری

۲ دیدگاه برای “پاداش نیکی کردن به مومن / برآوردن حاجت مؤمن”

افراشته مرداد ۱۵ام, ۱۳۹۶ در ۹:۲۱ ق.ظ

سلام:
عالی وخوب بود.
سایت خوبی دارید
خسته نباشید.

حسنوند مرداد ۱۹ام, ۱۳۹۶ در ۱۰:۵۷ ق.ظ

سلام علیکم:
مطلب خوب ومفیدی بود
ممنون

پاسخ دهید

دیدگاه شما

تویتر خوشمزه فیس بوک دیگ StumbleUpon بوز تکنوراتی

بهینه سازی پوسته : پک سنتر
آماده شده توسط : ماندگار وب